มิตรภาพเป็นสิ่งที่สวยงามเสมอค่ะ แม่แพทรู้จักน้ารีพยาบาลคนเก่ง หรือน้องรีก็เพราะไดคลับ เห็นไอคอนเป็นรูปสัญลักษ์ของเมืองเซนหลุยส์ ก็เลยรีบคลิกเข้าไปดู

 แล้วได้คุยได้เจอตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา น้ารีเป็นคนมีน้ำใจ  อารมณ์ดีรักเด็ก

ถ้าใครเคยอ่าน แม่แพทเคยเขียนถึงน้ารีอยู่บ่อยๆ

แต่ก่อนจะไปเข้าเรื่องที่ไปเจอน้ารีที่งานวัดไทย มี๊ขออัพย้อนไปสักหน่อยก็แล้วกันนะคะ

ตั้งแต่ไดหน้าที่แล้วที่ไปดูบ้าน เด็กๆไม่ค่อยสบายค่ะ เริ่มจากพี่จัสตินก่อน แกเริ่มไอเล็กน้อย พอวันถัดมาก็เริ่มไอมากขึ้น

 มี๊เลยต้องพาพี่จัสไปหาหมอ หมอบอกว่าพี่จัสเป็นไซนัสอักเสบค่ะ สั่งยาแก้อักเสบมาให้

At the doctor clinic

ไปดูพี่จัสกับคุณหมอเลคอบเลยนะคะ พอดีหมอแคสเปอร์หยุดค่ะ พี่จัสออกจะอายเล็กน้อย

 คุณหมอคุยด้วยพี่จัสก็หันหลังทำเป็นไม่สนซะนี่ 55

แต่พี่จัสก็ยอมให้ตรวจแต่โดยดี โดยมีแด๊ดดี๊อุ้มขึ้นไป มีร้องเล็กน้อย แอบแย่งที่ตรวจคุณหมอจะไปตรวจคุณหมอซะเอง อิอิ

 ไม่ได้ถ่ายรูปเอยะเพราะดูน้องอยู่ ส่วนแด๊ดดี๊กรอกเอกสาร

คุณหมอเลคอบเคยเซอวิสที่เมืองไทยเป็นหมอช่วยคนตอนมีสงครามเวียตนามค่ะ ประมาณ 30 กว่าปีก่อนได้

 แกชอบเมืองไทยมากๆ เค้าเป็นคนน่ารักใจดีรักเด็ก

AT home .. they were playing together.. so cute ^^

พอกลับมาคืนนั้นน้องเจก็เริ่มไม่สบาย เริ่มจากน้องนอนหลับไม่ค่อยดีร้องเป็นช่วงๆ ตอนแรกมี๊นึกว่าน้องปวดท้องหรือปวดเหงือก

 แต่พอสังเกตดูน้องหูแดง ตัวรุมๆ มี๊เลยรู้ทันทีว่าน้องไข้ขึ้น วัดไข้ได้ตั้ง 102กว่าๆ แน่ะ มี๊เลยรีบให้ไอบูโพรฟินลดไข้ น้องเลยไข้ลดนอนดีขึ้น

แต่พอกลางวันต่อมา น้องก็มีไข้ขึ้นอีก ตามด้วยมีน้ำมูกเล็กน้อย แต่ไม่ไม่อาการไอมากเหมือนพี่จัส ตอนนั้นเริ่มกังวล

กลัวเหลือเกินว่าเด็กๆจะเป็นอะไรมาก โดยเฉพาะน้องเจเด้น

ตกกลางคืนมี๊เลยต้องคอนเช็คไข้ตลอด มี๊จะไม่ยอมนอนจนกว่าลูกๆจะตัวเย็น มี๊นอนดึก ดูหนังไทยฆ่าเวลาไปด้วย

พอนอนไปก็นอนไม่ค่อยจะหลับ 

ตื่นมาดูคนโน๊นที คนนี๊ที พี่จัสไอเอยะก่อนนอน มี๊เลยให้ยาแก้ไอไป สงบนอนได้ไป 4 ชม แล้วก็ไออีก รอดูอาการสักพัก

 อาการไอสงบ มี๊เลยไม่ได้ให้ยาอีก เพราะถ้าไม่จำเป็นจะไม่ให้เอยะอย่างเด็ดขาด

คืนถัดมาพี่จัสนอนตลอดคืน  แต่ตื่นมาไอทั้งวันเลย พอวันต่อมาอาการไอเริ่มน้อยลง คงเพราะยาแก้อักเสบช่วยรักษา

ส่วนน้องก็มีไข้สองคืน แล้วหลังจากนั้นก็ไม่มีอีกเลย มี๊เลยหมดห่วง พี่จัสไอเอยะได้ไม่เกิน 3 วัน อาการก็ดีขึ้นตามลำดับ

 แต่ 3 วันที่ผ่านมา เล่นเอามี๊น่วมไปเลยเพราะนอนไม่พอ พยายามจะนอนกลางวันเหมือนกัน แต่หาโอกาสค่อนข้างยาก ดีที่ว่าหยุดทำงาน

เรียกได้ว่ามี๊ทำงานทุกวันเลยก็ว่าได้

งานไหนไม่หนักเท่ากับการเลี้ยงลูกๆอีกแล้ว แต่มันเป็นงานที่มี๊ยินดีและมีความสุข  มี๊จะดูแลลูกๆอย่างดีที่สุด ดีเท่าทีแม่คนหนึ่งจะทำได้

มาเข้าเรื่องงานวัดไทยจะดีกว่า

มี๊ไม่ได้โทรคุยเป็นเรื่องเป็นราวกะน้ารีเค้าว่าจะไปกี่โมง แด๊ดดี๊โทรลาป่วยเพื่อที่จะไปด้วย

ความที่มี๊อดหลับอดนอน เช้านั้นพอตื่นมาก็ส่งเด็กๆให้แด๊ดดี๊แล้วนอนต่อ ไม่ได้กะนานหรอก แด๊ดดี๊ไม่ยอมปลุก

มี๊ตกใจตื่นขึ้นมาก็ 9 โมงแล้ว กุลีกุจออาบน้ำแต่งตัวเตรียมเด็กๆ ปาเข้าไปเป็น ชม เลยล่ะ พอจะออกยางรถลมอ่อน เลยต้องแวะไปเติม กว่าจะถึงวัดก็เกือบ 11 โมง หาที่จอดรถยาก

ต้องไปจอดไกล ไอ้ที่จะแพลนว่าไปถึงไม่เกิน 10 โมง เป็นอันฝันไป

อากาศอุ่นแฮะ ทุกปีมันจะหนาวนะ จำได้ว่าปีที่แล้วทั้งหนาวทั้งลมแรง แต่ปีนี้อุ่น เดินไปเดินมาชักร้อน สงสัยภาวะโลกร้อนแน่ๆ หิมะน้อยลงทุกปี

I and Nong Ree at Diary hunnybun

http://hunnybun.diaryclub.com/

 Her husband Micky

Pic from Nong ree last 2 below ka

Paparazzi Ree

                                                                                                                                                                                V                                   

^ pic of my friend's daughter ..I've seen her since she was 5 years old

ไปถึงก็เดินหาของกินก่อนเลย หิว ได้หมูปิ้งข้าวเหนียว เอ๊ะ ต้องเรียกว่าข้าวเหนียวหมูปิ้งสินะ 55 ไก่สะเต๊ะของแด๊ดดี๊

แต่แด๊ดดี๊บอกว่ามันเย็น ส่วนหมูของมี๊อุ่นอร่อยกว่า อิอิ แอบแบ่งให้แด๊ดดี๊ไป 2 คำ

พี่จัสตินเริ่มจะงอแงขอคูปองไปถือ จะเอาให้คบสีเลย มี๊จะไปจ่ายตังหนูก็ตามแย่ง ร้องไห้ มี๊ล่ะอายคนมากมาย เจอเพื่อนก็ไม่ได้คุยเอยะเท่าไหร่ เพราะต่างคนต่างรีบ ต่างหาของกิน

 แถมมี๊ก็กังวลว่าแด๊ดดี๊กะหนูจะคอยนาน น้องก็ได้เวลานอนตอนนั้นด้วย กลัวแกจะงอแงไปอีกคน แต่แกกลับนั่งเงียบเลย ดีจริงๆ

กำลังจะถ่ายรูปพี่จัส กล้องแบตก็ดันอ่อน เวรกรรมจริงๆ น้ารีกับน้ามิคกี้สามีเดินเข้ามาพอดี น้ารีเลยช่วยถ่ายรูปให้ มี๊กะน้ารีเลยออกไปเดินกัน เดินไปผลัดกันหาย อิอิ มี๊พยายามหาของกิน น้ารีบอกว่าทำเองดีกว่า มี๊ก็ว่างั้นแหละ แต่มี๊ขี้เกียจนี่นา

มาเจอต้นไม้ มีต้นมะกรูดด้วย มี๊กะน้ารีซื้อกันคละต้น อยากซื้อมากกว่านี้ แต่ไม่เอาดีกว่า ประหยัดๆ ของแพงขึ้นเอยะ ขึ้นราคาตามน้ำมันทุกอย่างเลย เฮ้อ

มี๊จะเอาคูปองไปแลกคืน แต่พี่จัสไม่ยอมเลย ร้องลงไปนอนกลิ้ง แถมพอแลกแล้วพี่จัสก็วิ่งไปที่ขายคูปองจะไปแย่งเค้ามาอีก เฮ้อ มี๊พยายามแล้ว แต่มี๊กะแด๊ดดี๊เอาไม่อยู่จริงๆ

 มี๊เกรงใจน้ารี ก็เลยพาไปซื้อคูปองกลับมาให้ถือ พี่จัสดีใจมากมากมาย จะให้เงินจริงก็ไม่เอา สงสัยสีไม่สวย บอกจะเอาหลายๆสีด้วยนะ นี่ถ้าไม่ป่วยมี๊จะขอตีซักที มี๊ทั้งหงุดหงิดทั้งอาย

คนที่ขายคูปองพูดว่า พี่จัสของมี๊ตลกดี มี๊จะโกรธพวกเค้าดีมี๊ยเนี่ย

นี่คือคูปองเจ้าปัญหา กลับมาบ้าน 2 วันแล้ว พี่จัสยังถืออยู่บ่อยๆ ชอบมากๆเลย บอกว่าเป็นเงินของพี่จัส เงินจริงก็ไม่เอา 4 ยูเอสนะนั่น ปีหน้าใช้ไม่ได้แล้ว

กลับมาก็เอาแจกันดอกไม้ที่แด๊ดดี๊จัดให้มี๊มาให้พี่จัสติน คืนก่อนกลับมาจากที่ทำงานเหนื่อยๆ มาเจอแจกันดอกทิวลิปเหล่านี้ สดชื่นมากมาย แด๊ดดี๊ช่างน่ารักจริงๆ

พี่จัสคล้ายๆแด๊ดดี๊นะ บุคลิคลักษณะ ชอบดอกไม้ เงียบๆ ไม่ซนมาก แถมหัวดีเหมือนแด๊ดดี๊อีก พี่จัสเห็นดอกไม้แล้วเอาไปหอม เอาไปดมใหญ่ มี๊กลัวแจกันจะคว่ำจะแย่

เย็นวันนั้นมี๊ต้องไปทำงาน เหนื่อยเหมือนกันนะ ทานข้าวเหนียวหมูปิ้งก่อนไป เล่นเอาง่วงไปเลย

วันวุ่นๆแต่มีความสุขของมี๊ก็หมดไปอีก 1 วัน

รักลูกมากๆจ๊ะ

แม่แพท